ธรรม 42 หมวด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 64 / 81

ประโคม - พระอธิษฐานจากกัลป์ ภาค ๕ - หน้า 12 พระเถระ. จงหลีกไป นางเทวิดา, เจ้ อย่า ทำ ให้ เรา ถูก พระธรรมกถ คร้ ง หลาย นั่ง จับ พัดอัน วิจิตร พึง กล่าว ในอนาคต ว่า ได้ ยืนยัน นางเทวิดา ผู้ หนึ่ง มาท ว

ในบทนี้ นางเทวิดาอ้อนวอนพระเถระไม่ให้สูญเสียโอกาสในการทำบุญ และพระศาสดาทรงแสดงความสำคัญของการทำบุญ ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดสุขทั้งในปัจจุบันและอนาคต. การสนทนานี้สะท้อนปัญญาในด้านศาสนา.

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฉบับแปลภาค 5 - หน้าที่ 29 ปาก เติมไปด้วยน้ำ จะนั่น." ดังนี้แล้ว เมื่ออธิสัยอสนิทแสดงธรรม จึงตรัสพระคาถานี้ว่า "บุคคลไม่ควรดูถูกภูมิภูมิ" นิดหน่อย จักไม่มา ถึง' แม้หมือนัยยังเต็

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญ แม้ในปริมาณน้อย โดยอธิบายว่าบุญนั้นสามารถสะสมและก่อให้เกิดผลได้เหมือนกับภาชนะที่เต็มไปด้วยน้ำเมื่อมีหยาดน้ำตกลงมา พระธรรมที่นำเสนอเตือนให้พวกเราระวังเกี่ยวกับการด

ประโคม - พระธัมปวัฏฏ์ุกาแปล ภาค ๕ - หน้า 60 พระศาสดา ทรงพยายามปัญหาอันภิขุหนัาถามแล้ว ๆ ด้วยประกาศนี้ [ คนจะอยู่ไหน ๆ ก็ไม่พันจากกรรมซ้ำ ] ครั้งนั้น ภิกษุปหนึ่ง ทูลพระศาสดาว่า " ความพันย่อมไม่มี แก้ส

ในพระธัมปวัฏฏ์ุกา ภาค ๕ พระศาสดาอธิบายว่าคนเราจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงกรรมที่ทำมาได้ไม่ว่าผ่านอุบายใดๆ ซึ่งเผยแพร่ในคำสอนนี้ ภิกษุท่านหนึ่งได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับการหนีกรรมในสถานที่ต่างๆ เช่น อากาศ หรือในม

ประโยค - พระธรรมปัทโมภัททาแปลก ภาค ๕ - หน้า ที่ 72 ๓. เรื่องเด็กหลายคน [๑๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ วัน ทรงปรารภเด็กเป็น อันมาก ตรัสพระธรรมเทเวนว่า "สุขามานิ ภูฒา" เ

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ ทรงพบเด็กหลายคนกำลังจะทำร้ายสัตว์ด้วยไม้ ตรัสสอนว่า การแสวงหาความสุขต้องไม่ทำร้ายผู้อื่น เรื่องนี้สอนได้ว่า ความสุขที่แท้จริงเกิดจากการไม่ทำร้ายสัตว์อื่น และการให้คว

ประโคด - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕ พระองค์ผู้เจริญ พระดิศสะเภระ ไม่มีความรักในพระองค์." พระ- ศาสดา รับส่งให้ท่านมาบแล้ว ตรัสถามว่า "ดิสิสะ เหตุไร? เธอ ถึงทำอย่างนี้," เมื่อท่านกราบถวายอภิวา

ในบทนี้พระศาสดาตรัสถึงความสำคัญของการบูชาและการปฏิบัติธรรมที่แท้จริง โดยเน้นให้เห็นว่าความรักในพระองค์นั้นจำเป็นต้องมีการปฏิบัติธรรมที่เหมาะสมมากกว่าการทำการบูชาเพียงภายนอก พระคาถายังชี้ให้เห็นถึงความ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 294 ๘. เรื่องภิษิพัคคีย์ * [๑๘๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภภิษิพัคคีย์ ศรัทธาธรรมเทศนานี้ว่า " กายุปโกษ" เป็นต้น. [

ในเนื้อหาเกี่ยวกับภิษิพัคคีย์ พระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเวฬุวันได้ทรงประทานธรรมเทศนาเกี่ยวกับศรัทธาธรรม โดยสอนให้รักษาความสำรวมทางกาย วาจา และใจ ซึ่งช่วยให้ผู้ปฏิบัติอยู่ในความสงบและใส่ใจในธรรมะอย่างต

ประโคม - พระธรรมปิฎกอัครภาเปนภา ๑๗ - หน้า ๓๘ ๔. เรื่องอุบทัศนคน [๘๙๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภอุบทัศน ๕ คน คงศพระธรรมเทศนาว่า "นฤติ ราคโม อทค" เป็นตน. ได้ยิ

ในพระเวฬุวัน พระศาสดาทรงปรารภถึงอุบทัศน ๕ คน และการแสดงธรรมต่อผู้ที่เข้ามาฟังธรรม เมื่อคนเหล่านั้นนั่งตามที่ต่างๆ บนพื้น สามารถทำความเข้าใจและเคารพในธรรมที่พระองค์ต้องการจะสอน โดยมีพระอานนท์เถรเป็นผู้

ประโยค - พระรีมปฏิบัติถูกแปล ภาค ๑ หน้า 40 ยอมนไม่ฟังเสียงของเรา ฝ่ายบูรษนั่งขยับไม่อยนั่น เกิดแล้วในกนิ ดิลิง ลิ้น 500 หาดโดยลำดับ ถึงบัดนี้ ถึงยามตนไม่อยุ่ ด้วยสามารถแห่งความ ประพฤติที่ตนได้เคยประพ

เนื้อหานี้กล่าวถึงปัญหาความไม่ฟังพระธรรมในผู้ฟังบางกลุ่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งพราหมณ์ที่ไม่สนใจเสียงของพระองค์ ข้อความยังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเคารพในพระธรรมซึ่งส่งผลต่อการฟัง และมีการเปรียบเทียบกับ

ประโคด - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้าที่ 98 ทั้งปวงเป็นทุกข์; เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์, ความหน่ายในทุกข์นั้น เป็นทางแห่งความหมดจด." [[แก้อรรถ]] บรรดาบทเหล่านั้น บอกว่า ทุขา ความว่า ชื่อว่าเป็

ในบทความนี้กล่าวถึงความทุกข์ที่ทุกสิ่งต้องเผชิญ และว่าความหน่ายในทุกข์เป็นหนทางนำไปสู่ความหมดจด โดยเฉพาะในพระคาถาที่พระผู้พระภาคเจ้าได้ตรัสถึงการเห็นพระธรรมว่าเป็นอนัตตา ผู้ที่มีปัญญาจะเข้าใจธรรมชาติข

ประโคม - พระพิมพ์ปั๊มขูดทองคำแปลง ภาค ๓ - หน้า 197 ๕. เรื่องภิกษุว่อาขา* [๒๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระอรัญวัน ทรงปรารภภิกษุว่า ยกภูมิใครูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศกนว่าว่า "ภูโล

เรื่องราวเกี่ยวกับภิกษุว่อาขาที่นำไปสู่การเรียนรู้เกี่ยวกับการทำโทษในบริบทของพระพุทธศาสนา พระศาสดาได้ทรงอธิบายว่า ภิกษุที่ไม่ประพฤติดีอาจต้องรับผลกรรมที่มาจากการกระทำของตัวเอง โดยเฉพาะเมื่อส่งผลต่อการ

ประโยค - พระอิฐมิทธ์ถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 206 ละอายในสิ่งอันไม่ควรละอาย ไม่ละอายในสิ่งอันควรละอาย ย่อม เป็นผู้มีคติเป็นที่ไปในเบื้องหน้าแน่แท้ คำนี้แล้ว เมื่อจะแสดง ธรรม ได้ทรงภาคิยพระคาถานี้ว่า

ในพระอิฐมิทธ์ ภาค 3 กล่าวถึงความละอายในสิ่งที่ไม่ควรละอายและการมีความเชื่อที่ผิดที่ก่อให้เกิดทุกข์ สัตว์ทั้งหลายมักกลัวและไม่กลัวในสิ่งที่ไม่ควร ซึ่งเป็นสาเหตุของการคิดผิด เมื่อสัตว์มองข้ามความจริงและ

ประโโยค - พระธรรมปาฐิโมกข์แปล ภาค ๙ หน้า ที่ ๕๗ ธรรม ย่อมชนะรสทั้งปวง ความยินดีในธรรม ย่อมชนะความยินดีทั้งปวง ความสิ้นไปแห่งทุกข์ [แก้กรรม] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่าสุทพทาน เป็นต้น ความว่า ก็ถ้า บุค

บทความนี้เสนอความสำคัญของการปฏิบัติตามธรรมและความหมายของการอนุโมทนาในพระธรรมปาฐิโมกข์ แสดงถึงความยินดีในการทำความดีและการฟังธรรม เพื่อส่งเสริมให้เกิดการหลุดพ้นจากทุกข์ ความสัมพันธ์ระหว่างพระพุทธเจ้ากั

ประโยค - พระยามะทัตถูกสั่งให้แปล ภาค 4 - หน้าที่ 105 กลับบ้านเสียเถิด" แล้วส่งให้กลับ [ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติดีธรรม] นายโจรฟังคำของอุบาสกนันแล้ว คิดว่า "เมื่อพวกเรานำสิ่ง ของ ๆ หญิงเห็นปนนี้ ไป, สายฟ

ในบทนี้นำเสนอแนวคิดว่า ธรรมมักรักษาผู้ที่ประพฤติดี โดยการนำเสนอเรื่องราวของโจรที่ได้รับผลจากการกระทำที่ดี ทั้งยังสื่อถึงความสำคัญของการรักษาธรรมในใจ. โจรได้รับข้อคิดและความเข้าใจเกี่ยวกับผลของการทำดีเ

ประโยค - พระฐีปิฏ๙ ศักด๙ แปลกภาค ๙. หน้าที่ 221 เขาเย้ยกับท่าน จึงกล่าวว่า "ผู้มีอายุ ผ้าสํุกาถาวรหรือสั้นหยาบ หรือรายละเอียดนั้นเองเลย" พระอีถอนกล่าวว่า "ผู้มีอายุทั้งหลาย ผ้าสํุกาถาวรหรือสั้นหยาบหร

บทความนี้อธิบายความหมายของพระคาถาที่สอนให้ไม่ถือเอาสิ่งของ ไม่ว่าจะมีขนาดหรือความงามอย่างไร โดยเชื่อว่าผู้ที่ไม่ถือเอาสิ่งของเหล่านี้จะเป็นผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์และเป็นพรหมในโลกนี้. การสนทนาระหว่างพระ

ประโยค - คำฉันพระอิทธิมาโทฤทธิ์ ยกพัทธ์แปล ภาค ๕ - หน้า 22 วุดเต กราบทูลแล้ว ว่าแล้วว่า ภิกขเว คู่ค้ำภิกษุ ท. โสตปุนนา อ. พระโสตป่นท. น กิโรณ ย่อมไม่กระทำ ปลาดิบใต้ ซึ่งปลาดิบชน ปน แต่ว่า สา คฤหัสถ์ อ

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับการศึกษาและการตีความเกี่ยวกับพระอิทธิมาโทฤทธิ์ และการวิเคราะห์การกระทำของภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยมีการชี้แจงถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับธรรม และคฤหัสถ์ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำในสังคม.

ประโยค๓ - คำบูชาพระบรมปทุมุตตรจาคิ อ. นกกระเรียน คุณิ ถือเอาแล้ว ปฏิญาณึ่ง ซึ่งปฏิญาณิ จุติสิทธิ์ ในท้อง ภริยา ของพระยา มณิกา๖ุ สุต ของนายช่างแก้วมีฯ มนิภาร โอ. นายช่างแก้วมี ดิถุวา กระทำแล้ว กาลี ซึ่

เนื้อหานี้กล่าวถึงคำบูชาพระบรมปทุมุตตรจาคิ โดยมีการพูดถึงปฏิญาณิ จุติสิทธิ์ และความสำคัญของการมีจิตอ่อนโยน รวมถึงการบังเกิดในเทวโลกสำหรับผู้ที่มีธรรมอันงาม และอานิสงส์ของการทำบุญและการบูชา การรักษาอาภ

ประโโยค - คำบริญพระบรมฯ ทุ่งฤกษา ยกพัทธ์แปล ภาค ๕ หน้า 45 (เปเสฎวา) ส่งไปแล้ว สนุกดี สู่สำนัก พยาธิณ ของพยาธิ พูธิ อ. พยาธิ (เปเสฎวา) ส่งไปแล้ว สนุกดี สู่สำนัก มรณสุข ของ มรรคะ มรรค อ. มรรคะ ฉินฤทธิ์

เนื้อหานี้สำรวจคำบริญพระบรมฯ และบทบาทสำคัญในการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติและวิญญาณ โดยเน้นไปที่การตระหนักถึงชีวิตในขณะเดียวกันแสดงถึงความเป็นธรรมชาติของการดำเนินชีวิต ผ่านการใช้ภาษาและสั

ประโยค- คำบูชาพระมาปฏิฐิถวายภาค ๕ หน้า 65 ย่อมเป็น อิติ ดังนี้ ปูรโต ข้างหน้า มม ของเรา ออกสี่ ได้กระ ทำแล้ว อยู่อยู่ กามึง ซึ่งกรรมอั้นไม่สมควรแล้ว หิ เพราะว่า ( ปุกโฉะ ) อ. บุคล สมโณ นาม ชื่อว่า เป

คำบูชาพระมาที่ปฏิฐิถวายในภาคที่ ๕ เน้นความสำคัญของการทำบุญและการปฏิบัติธรรม เพื่อสืบสานหลักธรรมและความเชื่อในการปฏิบัติ ยกตัวอย่างคำคาถาที่เกียวข้องและอธิบายถึงความเชื่อที่สืบต่อกันมา การบูชาและสัญลัก

ประโยค คำนี้พระมงมลทําภูมาจาก ยกพี่พทแปล ภาค ๕ หน้า ๓๑ คำสอน อริยพบ พระอริยเจ้า ท. อรหัต ผู้เป็นพระอรหันต์ ธมมวิจิร ผู้มีปกติเป็นอยู่โดย ธรรม (โช ปฏิ โค) อ. บวคลนั่น ผลลตีย อ่อนเกิด อดุตมญาณ เพื่ออนุม

เนื้อหาเกี่ยวกับคำสอนของพระอรหันต์ ธมมวิจิร ซึ่งมีการสอนเกี่ยวกับอริยธรรมและการดูแลรักษาธรรมให้มั่นคง รวมถึงความหมายและการเข้าใจธรรมะในสังคม โดยมีการอธิบายถึงการอนุมัชชั่นคน และการต่อต้านความผิดที่ขัด

ประโยค คำนี้พระมามุทุรฏ ยกหัวที่แปล ภาค ๖ หน้า ที่ 43 สุข เป็นสุข อมมี โลกา จ ในโลกนี้ด้วย ปรมุทิ โลกา จ ในโลกอื่นด้วย (ปูคโล) อ. บุคคล อร พิณประพฤติ ม ม ซีธรรม (ฤาวา) กระทำ สุจริต ให้เป็นสุจริต ณ จ

ในบทความนี้กล่าวถึงการประพฤติธรรมที่ถูกต้องตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเน้นการทำความดีและการละเว้นความชั่ว เพื่อให้เกิดความสุขในโลกนี้และโลกอื่น หน้าที่ของบุคคลในการใช้ชีวิตอย่างสุจริตจะส่งผลต่อความ